Dlaczego Św. Wojciech

DLACZEGO ŚW. WOJECIECH?
Roku Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski, kiedy wracamy do początków historii naszej Ojczyzny, a także do fundamentu naszego osobistego zakorzenienia w Chrystusie, jakim był chrzest każdej i każdego z nas – tworzących Lokalną Polską Misję Katolicką Chaplaincy
w Londynie, chcemy naszym Patronem obrać tego, który dał jakby drugi początek Kościołowi na ziemiach piastowskich – Św. Wojciecha, Biskupa i Męczennika, głównego Patrona Polski.

Nasza wspólnota, gromadząca się od 1942 roku najpierw w Brompton Oratory, a następnie w Little Brompton Oratory, jeszcze jako prężne Duszpasterstwo Akademickie, po dziesiątkach lat prosperity, doświadczyła po roku 2000 powolnego regresu i musiała zmierzyć się z rozmaitymi trudnościami, których przyczyny były bardzo zróżnicowane. Duszpasterstwo studentów nie istnieje od wielu już lat. Dlatego też nazwa polskiej parafii na South Kensington w Londynie, która wciąż jeszcze brzmi Duszpasterstwo Akademickie, jest całkowicie nieadekwatna. Pomimo wielu działań podjętych w minionym roku, we współpracy z wieloma instytucjami i londyńskimi uczelniami oraz Polish Student Societies, w celu reaktywacji polskiego duszpasterstwa studentów, okazało się, że jest to zadanie niewykonalne. Biorąc pod uwagę rozwiniętą sieć angielskich duszpasterstw akademickich oraz ilość polskich parafii w Londynie, wydaje się zbędna działalność polskojęzycznego duszpasterstwa studentów, na które nie ma zapotrzebowania, zwłaszcza w dzielnicy South Kensington, gdzie nie mieszkają Polacy.
Aktualnie, nasza parafia przeżywa swój drugi początek. W Roku Chrzcielnego Jubileuszu, pragniemy zawierzyć ją temu, który dał początek Kościołowi na ziemiach polskich.  Chrzest w 966 roku, za Mieszka I, został potwierdzony krwią Męczennika. Polska weszła do rodziny krajów europejskich. Przy relikwiach św. Wojciecha spotkali się cesarz Otton III i Bolesław Chrobry, w obecności legata papieskiego. Było to spotkanie o historycznej wymowie – Zjazd Gnieźnieński.

Św. Wojciech jest ciągle z nami. Pozostał w piastowskim Gnieźnie i w powszechnym Kościele otoczony chwałą męczeństwa. I z perspektywy tysiąclecia przemawia do nas – Polaków – na nowo słowami św. Pawła: „Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja – czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka – mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię, i w niczym nie dajecie się zastraszyć przeciwnikom” (Flp 1,27-28).
W tym właśnie widzimy Boży program przyszłego rozwoju naszej wspólnoty, gromadzącej się w Little Brompton Oratory. Chcemy jeszcze raz odczytać ten Pawłowy i Wojciechowy testament. Pragniemy, aby słowa tego testamentu doczekały się spełnienia również w naszym pokoleniu, które w tym przypadku jest kolejnym pokoleniem polskich emigrantów. Nam bowiem z łaski dane jest to dla Chrystusa: nie tylko w Niego wierzyć,
ale i dla Niego cierpieć, skoro toczyliśmy tę samą walkę, jakiej świadectwo pozostawił nam św. Wojciech (por. Flp 1,29-30).
Jako Lokalna Polska Misja Katolicka Chaplaincy w Londynie, pragniemy zanurzyć się w całe bogactwo naszej duchowej historii, w tradycję prymasowskiego Gniezna, w dziedzictwo naszych praojców. Pragniemy na nowo wejść w doświadczenie wiary tylu pokoleń, aby zaczerpnąć z niego moc i siłę dla naszej dalszej drogi. Czeka nas droga. Więc za św. Janem Pawłem II powtarzamy: „Pójdziemy razem tą drogą naszych dziejów (…) Pójdziemy ku przyszłości. Nie pójdziemy jednakże w przeszłość. Pójdziemy ku przyszłości!” (Jan Paweł II, Homilia w czasie mszy św. odprawionej na Wzgórzu Lecha, Gniezno, 3 czerwca 1979 r.).

Przyzywamy zatem Wojciechowego pośrednictwa, prosząc Go o orędownictwo, gdy Kościół i nasza Ojczyzna świętuje Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia i Jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski.
KS. BARTOSZ RAJEWSKI
PROBOSZCZ